ورزش جهانی؛ صنعتی که مدل درآمدی آن در حال تغییر است

به گزارش پایگاه تخصصی اقتصاد ورزش، صنعت ورزش جهانی در سال ۲۰۲۶ بیش از گذشته در حال تبدیل شدن به یک اکوسیستم اقتصادی چندلایه است؛ اکوسیستمی که در آن باشگاه‌ها، رسانه‌ها، فناوری، سرمایه‌گذاران، ورزشگاه‌ها و پلتفرم‌های دیجیتال به یکدیگر متصل شده‌اند.

گزارش ۲۰۲۶ شرکت مشاوره دیلویت (Deloitte) چهار روند مهم را برای صنعت ورزش برجسته می‌کند: استفاده گسترده‌تر از هوش مصنوعی در عملیات، افزایش نقش سرمایه در مالکیت و سرمایه‌گذاری، همگرایی ورزش با رسانه و سرگرمی و تبدیل ورزشگاه‌ها به فضاهای اقتصادی چندمنظوره.

در بخش رسانه نیز ارزش اقتصادی ورزش همچنان در حال افزایش است. بر اساس گزارش اس‌اندپی گلوبال (S&P Global)، ارزش جهانی حقوق رسانه‌ای ورزش در سال ۲۰۲۶ به ۶۷.۳۴ میلیارد دلار می‌رسد که ۹.۶ درصد بیشتر از سال ۲۰۲۵ است. آمریکای شمالی با ۳۴.۹ میلیارد دلار، ۵۲ درصد بازار جهانی حقوق ورزشی را در اختیار دارد.

همزمان، رابطه هوادار با ورزش در حال تغییر است. باشگاه‌ها دیگر صرفا مسابقه نمی‌فروشند؛ بلکه محتوا، تجربه، کالا، خدمات دیجیتال و دسترسی اختصاصی نیز عرضه می‌کنند. گزارش‌های صنعت ورزش نشان می‌دهد همین تغییر، مفهوم «هوادار» را از یک تماشاگر به یک مشتری چندکاناله تبدیل کرده است.

این تحول برای اقتصاد ورزش ایران نیز اهمیت دارد. در بازاری که درآمدهای سنتی باشگاه‌ها محدود است، توسعه تجارت الکترونیکی، محتوای دیجیتال، خدمات هواداری، اسپانسرینگ هدفمند و استفاده چندمنظوره از ورزشگاه‌ها می‌تواند بخشی از شکاف درآمدی را جبران کند.

بنابراین، پرسش اصلی اقتصاد ورزش دیگر فقط «ورزش چقدر درآمد دارد؟» نیست؛ بلکه این است که این درآمد از چه کانال‌هایی ایجاد می‌شود و باشگاه چگونه می‌تواند سهم بیشتری از ارزش اقتصادی هوادار، رسانه و برند خود را به دست آورد؟

انتهای پیام/